Τα άτομα με αναπηρία ζουν ανάμεσά μας,είναι φίλοι μας κι όσο απλό ακούγεται τόσο θα πρέπει να είναι κιόλας. Σε μια κοινωνία σαν τη δική μας,τα αόρατα εμπόδια είναι αυτά που κάνουν το μεγαλύτερο κακό και αυτά θα πρέπει να εξαλείψουμε. Μια μέρα ποτέ δεν είναι αρκετή,μαθήματα σιωπηλά,καθημερινά, μαθήματα ζωής για την αποδοχη της αναπηρίας και της διαφορετικότητας. Αυτή τη βδομάδα έγινε η αρχή,κάθε τάξη δούλεψε ένα βιβλίο, έκανε δράσεις,ανέλαβε ρόλους,συνειδητοποίησε την ομορφιά της διαφορετικότητας και την αναγκαιότητα της αποδοχής. Ξεκινήσαμε με την Α Δημοτικού, σε συνεργασία με την εκπαιδευτικό του τμήματος Ένταξης,την υπεύθυνη της Σχολικής μας βιβλιοθήκης και ολους τους εκπαιδευτικούς των τάξεων αλλα και των ειδικοτήτων και με την υποστηριξη του διευθυντή του σχολείου μας, διαβάσαμε το βιβλίο “Ο νέος κόσμος του Ρίκι”,συζητήσαμε πάνω στην ιστορία,νιώσαμε τα συναισθήματα του πρωταγωνιστή και μπήκαμε για λίγο στη θέση του δημιουργώντας τους αριθμούς με τρόπο που να διαβάζονται από όλους!

Στη συνέχεια με την Β Δημοτικού δουλέψαμε το βιβλίο ” Έλμερ,ο παρδαλός ελέφαντας”, συζητήσαμε για τα διαφορετικά συναισθήματα που μας προκαλεί και καταλήξαμε πως το διαφορετικό είναι που κάνει τη διαφορά και τη ζωή πιο όμορφη

Συνεχίσαμε με την Γ’ τάξη,όπου διαβάσαμε το υπέροχο μουσικό παραμύθια “Ένας γάτος μια φορά”, οι απορίες των παιδιών πολλές και οι παρατηρήσεις τους εύστοχες, γνωρίσαμε έναν γάτο κόκκινο,διαφορετικό αλλά υπέροχο κι αποφασίσουμε να φτιάξουμε και τους δικούς μας μοναδικούς γάτους.

Σειρά είχε τώρα η Δ Δημοτικού με την οποία δουλέψαμε τον “Τριγωνοψαρούλη” το μοναδικά υπέροχο αυτό ψαράκι που καταφέρνει να κερδίζει πάντα τις καρδιές μας.

Με τις μεγαλύτερες τάξεις μιλήσαμε για τη γλώσσα των τυφλών,γνωρίσαμε σπουδαίες προσωπικότητες με αναπηρία και μάθαμε μέσα από το βιβλιο “Μία φλόγα στο φως” για τη ζωή της Έλεν Κέλερ, φυσικά προσπαθήσαμε ομαδικά να αποδώσουμε τη σημασία της μέρας αυτής σε αφίσες για να μας υπενθυμίζουν τη σπουδαιότητα αυτής της μέρας.

Με πρωτοβουλία της γυμνάστριας Έλλης Αγγελακοπούλου οι μαθητές γνώρισαν το Goalball,ένα άθλημα που απευθύνεται σε τυφλά άτομα. Οι μαθητές κάλυψαν τα μάτια τους και βίωσαν αυτό το μοναδικό άθλημα με τα μάτια της ψυχής.

Οι δράσεις για την αναπηρία δεν μπορούν να περιοριστούν σε μία μέρα,ούτε καν σε μια βδομάδα,πρέπει καθημερινά να γίνονται δράσεις που στοχεύουν στην κατανόηση και την αποδοχή. Θα συνεχίσουμε να δουλεύουμε πάνω σε αυτό με την ελπίδα κάποια στιγμή να εξαλειφθούν όλα τα εμπόδια.